woensdag 28 mei 2014

Dichters Dansen Niet, uit de voorstelling Gitanes & Jazz: "Oh mijn vestaalse nimfijn..."



OH MIJN VESTAALSE NIMFIJN

Af en toe zie ik je temidden van je zusters
een baby wiegend in je tienerarmen
jij die niet meer bang hier in de schemer rondhangt
– ‘witte nachten zijn niet wit,’ zeg je beslist
‘maar beige’ – trachtend iets etherisch op te vangen
vleugjes van verlangen in zilverfolie op te warmen
jij die woont bij de oude mannen
hun vochtige krotwoningen
jij die hurkt met het spuug in je nekhaar
en niet dan ijskoud zeggen kan:
‘dit wel, dit niet,’ op de rand van het bed

of in het hotelbuffet gintonic drinkend
met om het even welke vent, vervloekend
door wie jij bent vervloekt; jij die de drang
kent en het gevaar, jij die de huur betaalt
met liefde en ooit misschien wel met je leven
terwijl je tegen al je vrienden zegt:
‘met prostitutie heeft het niets te maken’
de tol van jouw bestaan, en dat van je naasten
gehaast, voor even, de angst en het gevoel voorbij
jij die beeft hier onder mij; en ik die prevel
in je rugvel: ‘met prostitutie heeft het niets te maken’

en al begin je zwaar te zweten
wrijf je met je vingertoppen over de levenslijn
die als sikkel zonder hamer in je handpalm staat
ben en blijf je de vestaalse, rotsvaste, ijzerenheinige,
jij die al te goed beseft hoe driestheid
bij het daglicht liggen gaat en sist
tussen je tanden: ‘wreed’
een brand die woedt tot in je wezen
een koude die het hart aanvreet
jij die geluk kortstondig schitteren laat
en mompelt nogmaals met gesloten ogen
en pieus ditmaal: ‘wreed…’ en ik die kreun

en nauwelijks levend lijk

Serge R. van Duijnhoven - de tekst betreft een geimproviseerde variatie op het nummer "Oh my lady Heroine", van Serge Gainsbourg. Gepubliceerd in de bundel "Bitterzoet; een lyrische hommage aan Serge Gainsbourg" (Nieuw Amsterdam 2011). Tevens een scene-moment uit de theatervoorstelling Gitanes & Jazz, van Dichters Dansen Niet Producties c.s. (2011/12). Copyrights Reserved Nieuw Amsterdam Publishers 2014.



















donderdag 15 mei 2014

Fans Of Flanders: Special Guest Serge van Duijnhoven - Dutch poet feeling at home in Les Marolles


POSTED IN SPECIAL GUEST 

Keep the child alive in Brussels


Meet Serge Van Duijnhoven. Dutch poet, Jacques Brel enthusiast and lover of the Brussels way of life. We met up with him in the city, where he took us on a musical poetry trip through his Marollen, the artists' quarter of Brussels he loves so much.










Comments -...:



New romantic, this poet. Hope his poetry is of a more attractive quality than he and some of his fellow Marolliens appear in this loose and pleasant portrait. Nice shoes, by the way! Of Flemish design? Greetzzz, Michel.




maandag 28 januari 2013

Gedichtendagconcert DDN 31 jan in Theater Walhalla Rotterdam



 
Het is Gedichtendag, met dit jaar als thema 'muziek' . Dus kan het ook niet anders of BOEK NU! de literaire talkshow van Rotterdam besteedt aandacht aan poëzie en muziek.
Aangezien op deze donderdag tevens de nieuwe stadsdichter van Rotterdam bekend gemaakt wordt, zal gastheer Daniel Dee de kersverse dichter die het ambt gaat bekleden interviewen, wie dat ook moge zijn. En verder: Myrte Leffring en Marijn van de Ven als Dichter aan de vleugel, Macronizm, Jan Glas met zijn jazz trio. De finale is voor Serge van Duijnhoven en Fred dB die met Dichters Dansen Niet een spectaculaire hedendaagse ode brengen aan Polyhymnia en Calliope; de aloude muzen van de lyriek en de muziek.


BOEK NU! en Theater WALHALLA
SUMATRAWEG 9
3072 ZP ROTTERDAM

ism boekhandel Van Gennep

Kaartjes 7 euro

vrijdag 29 april 2011

20110312 Soiree Gainsbourg 1 De ransuil van vermaak

20110312 Soiree Gainsbourg 1

za 12/03 Soirée Gainsbourg - Gitanes & Jazz

  • Deuren 21u
  • VVK €8
  • KASSA €12

Tickets Fnac Petrol

Soirée Gainsbourg - Gitanes & Jazz Soirée Gainsbourg: een Petrolklassieker!

L'ambiance, la musique, des gens jolies, ...

Elk jaar brengt Petrol ode aan Serge Gainsbourg: Eros' meest scabreuze artistieke vazal, Aphrodite's kettingrokende hofdichter en ook buiten Frankrijk tot schutspatroon verklaarde aartsprovocateur van de Gilde der Zuchtmeisjes.

Op 2 maart is Gainsbourg precies 20 jaar dood. En dat moet -zou hij het zelf anders hebben gewild?- gevierd! Met een speciale editie van de Soirée Gainsbourg. Deluxe, quoi.

Gitanes & Jazz is een wervelend literair en swingend muzikaal eerbetoon aan Serge Gainsbourg. Met Serge van Duijnhoven (auteur van het boek Bitterzoet, een hommage aan Gainsbourg), cocktailjazz-virtuoos Edwin Berg (Milord l'Arsouille au piano), Dichters Dansen Niet, Rick Treffers (singer/songwriter), Vitalski en dj Guuzbourg. bitterzoetgainsbourg

http://www.petrolclub.be/publisher/?plugin=events&action=edit&id=727 Tijdens de show l'Eau à la Bouche laat foodperformer en -designer Arlette van Laar je watertanden en ... eten. Performances des alliments! Een beetje burlesque én, voor de gelegenheid, speciale Couleur Café pralines. l'eau à la bouche

Soirée de Danse met vos disque-jockeys Pierre Elitair & Louis Katorz.
Van Serge tot Charlotte, van Dutronc tot Les Rita Mitsouko, van Daft Punk tot Claude François, van Justice tot Brel en on ne sait jamais ... David Guetta.

Viens danser!

Claude Blondeel, dé autoriteit van de VRT cultuurradio, had het bij Radio 1 over Serge Gainsbourg. Iets verderop in het fragment ook nog Serge van Duijnhoven, over Bitterzoet Gainsbourg en Gitanes & Jazz.

Naar aanleiding van de 20e verjaardag van de dood van Gainsbourg brengt Universal Music een pak nieuwe releases uit. De moeite! iTunes



Soirée Gainsbourg: le classique de Petrol!
L'ambiance, la musique et des jolies personnes, ...

Chaque année, Petrol vous interprête son ode à Gainsbourg: Le sujet le plus scabreux d'Eros , le Poête enfumé d'Aphrodite et aussi le patron scandaleux et éclairé des filles de joie.

Le 2 mars, Gainsbourg sera mort depuis 20 ans. Et que devrions nous faire? Le fêter! Avec une édition spécial de notre Soirée Gainsbourg. De luxe!

Gitanes & Jazz est un tourbillon littéraire et un hommage swingant à Serge Gainsbourg. Avec Serge van Duijnhoven (auteur du livre Bitterzoet, un hommage à Gainsbourg), le virtuose jazz Edwin Berg (Milord l'Arsouille au piano), Dicherts Dansen Niet, Rick Treffers (singer/songwriter), Vitalski et dj Guuzbourg.

Pendant le show l'Eau à la Bouche la foodperformer et food designer Arlette van Laar suscitera votre appétit et peut-être vous laissera déguster ! Performances avec aliments! Un peu burlesque et, pour l'occasion, des pralines spéciale Couleur Café.

Soirée dansante avec vos disc-jockeys préférés Pierre Elitair & Louis Katorz. De Serge à Charlotte, de Dutronc aux Rita Mitsouko, de Daft Punk à Claude François, de Justice à Brel et on ne sait jamais ... David Guetta.

Venez danser!

woensdag 16 maart 2011

(104 unread) Yahoo! Mail, bitterzoetgainsbourg

(104 unread) Yahoo! Mail, bitterzoetgainsbourg

GITANES & JAZZ

in bijlage: mp3 bestand van twee nummers die Edwin Berg en Serge samen ten gehore brachten gedurende de Gitanes & Jazz voorstelling in Ruimte X op zaterdag 5 maart te Tilburg.

Met dank aan Fred dB en Bastiaan Lips en Arlette, Corine alsmede gastheer Ernest Potters en gastvrouw Ingrid Luycks ism L’Avventura voor het mogelijk maken van het concert.


Ik dank iedereen die heeft bijgedragen aan de uitvoering van Gitanes & Jazz gans hartelijk voor zijn of haar liefdevolle medewerking, vriendschappelijke inzet, en verbazingwekkende professionaliteit. Bastiaan, Fred, Ed, Arlette, Coreen, Linda en Helena! Marie-Anne, Charley, Anne, Tommy, Jacek en Filip! Merci, merci, merci!

Hieronder:

een persoonlijk debriefingrapport – bij wijze van memorie en verantwoording.

PETROL 12.03.11

“'Parlons-feu! Parlons-feu! Parlons-feu ici! Parlons-feu! Par cette chienne de vie!”'

Fred dB en Serge van Duijnhoven zijn beiden in Brussel nog volop aan het bekomen van hun Gitanes & Jazz-concert dat zaterdag 12 maart heeft plaatsgevonden tijdens de 19e door Philip de Liser georganiseerde Soiree Gainsbourg. Een alleszins memorabele editie, die ruim 2000 bezoekers naar Club Petrtol in de Antwerpse zuidhaven heeft weten te trekken. Het karma van de ontembare rebel, erotomaan en aartsprovocateur Gainsbourg was, op het podium zowel als in de stampvolle zaal, voelbaar aanwezig. De marstocht door de nacht werd in de vorm van een stenen uil met grote lijzige ogen en puntig uitgevouwen oren, parmantig gadegeslagen vanaf de rand van de peperdure vleugelpiano die voor deze ene avond naar de oude fabriek was vervoerd om jazz-virtuoos Edwin Berg er zijn kunsten op te kunnen laten uitvoeren. De beeltenis van de oehoe, die ooit nog werkelijk op de vleugelpiano van Gainsbourg heeft gestaan, leek dankzij de beeldmixages van cinematograaf en vj Bastiaan Lips, werkelijk tot leven te komen en zijn vleugels eerder opruiend dan beschermend uit te spreiden over hen die gekomen waren om zijn nagedachtenis en muzikale erfenis te eren. Het concert was intens en goed, maar verliep in steeds rumoerig wordende sferen vanwege het non-stop aanzwellende publiek in de niet op zulke aantallen berekende zaal die voor de gelegenheid door Arlette van Laar was omgetoverd in de legendarische cabaret de nuit Milord l'Arsouille (Rue de Beaujolais, 1ste arr. in Parijs) alwaar Gainsbourg tussen 1957 en 1959 pianist van dienst was die de ruimte tussen de hoofdacts op mocht vullen met passende stoplap classics - van Gershwin en Chopin tot Gillespie en King Cole, Django Reinhardt, Aznavour en Vian tot stiekem wat werken van hemzelf.

De klap op het plankier, aan het einde van de voorstelling, viel flink wat harder uit dan ik eigenlijk bedoeld had. Dat krijg je ervan als je de demonen van Serge de rebel oproept door in welgemikte salvo's diens bezwerende mantra door de verhitte lucht van de Petrol te laten weerklinken: Parlons feu, parlons feu, parlons feu ici. Parlons feu, par chette chienne de vie! Lets talk fire! De hens erin, tijd om eens wat fikkie te stoken in die fletse teef genaamd ons leven. Cette chienne de vie. De incantatie, die Fred als sample menig maal gedurende de avond liet weerklinken, heeft zijn werking beslist niet gemist op de gesteldheid van de allengs overvol rakende zaal. Feitelijk dreigde het concert bij wijlen in de aanzwellende golven van geroezemoes ten onder te gaan. Van grimmigheid was even sprake, toen er vanuit de zaal “En francais! En francais!” geroepen werd door een groepje bezoekers. Onze taak was stand te houden, tot de laatste snik en zwarte eindbeeld. De sterfscene van Gainsbourg kreeg een ietwat duisterder kantje dan voorzien. Ik probeerde me voor te stellen hoe Gainsbourg zich in een dergelijke situatie zou hebben gedragen. Enculer! zou hij hebben geroepen, het armgebaar makend met de gebalde vuisten dat op televisiebeelden vaker van hem te zien is geweest. Gainsbourg: Ik zal u beledigen tot u van me houdt! Gainsbourg: on est tous des negres, juifs, francais. Flamands, neerlandais. La terre est ronde, quoi!

De verbetenheid die bezit van mij nam was misschien geen al te tactische zet vergeleken bij Edwin die het publiek juist tot stilte probeerde te manen door zachter en subtieler te gaan spelen op de vleugel. Maar tijd om over de juiste aanpak na te denken was er niet. Het was in zekere zin een fatum dat zich voltrok. De conflictueuze geest van de tegendraadse rebel, provocateur en artistieke vechtjas Gainsbourg, karakteristieken die zoals Edwin het formuleerde, in grote mate het karma van Gainsbourg hebben bepaald, leek in de slotfase tussen Verbeten de credo’s en Requiem pour un con/De iden van mijn tweede maart, daadwerkelijk uit de fles te zijn ontsnapt. De ransuil was krassend uit zijn as verrezen. Afkeer! Afkeer! Ik hoop maar dat het uiteindelijk niet al te pathetisch is geworden, en dat het publiek in al dit drama iets van de veritabele nabijheid heeft bespeurd van een roofvogel die zich krijsend rondom onze hoofden wervelde. De rochel van de laatste ademtocht die werkelijk in de keel is blijven steken.

De achterwaartse salto tijdens het sterven (wanneer de kras van het infarct zich op de bodem van mijn schedelkas vertakt...”') bleek ondanks haar mislukte uitvoering weldegelijk mortaal van aard. Un coup d'apoplexie synchrone. Rigueur totale. Perte finale. Het vergde een helpende hand van Edwin om op het plankier terug te worden gehesen naar het Bal der Gainsbourg minnenden. De werkelijkheid, die in het illusoire decor van lichtdraad, bordkarton en cocktailtafeltjes a la Milord L'Arsouille, op dat moment bestond uit een lichtjes uit de hand gelopen requiem-mis pour un con. Een geexalteerde dodenmis in een overvolle nachtkerk met een zang- en danskoor van Dionyische denominatie. Et incarnatus est. Zweetdruppels sijpelden in straaltjes van het plafond, en besproeiden de aanwezigen in de grote zaal. Melt down tot vijf uur in de ochtend, waarna de oude Petroleumfabriek eindelijk met de deuren open af kon koelen tot aanvaardbare temperaturen.

Hopelijk kunnen we als equipe onze inzet in het najaar financieel nog wat verzilveren. Alles lijkt er alvast op te wijzen dat het jaar 2011 ook op het gebied van Gainsbourg Mania de annalen in zal gaan als het annus inflamibus vol tremor, stupor, terror en revolte. Er is in de eerste maanden van dit jaar van het konijn nu al meer fik gestookt op aarde, dan normaal geschiedt in gans een mensenleven. Laat staan dat van een hond of teef (cette chienne de vie). Wie het nieuws over de geografische en nucleaire catastrofen in Japan tot zich door probeert te laten dringen, en ziet hoe in Bahrein en Libie de opstandelingen van de vrijheid bruut worden teruggedreven en beschoten, die realiseert zich weer dat ook de fik waarmee Gainsbourg de nacht heeft willen oplichten niet meer dan het pitje van een aansteker behelst, vergeleken bij wat elders in de wereld momenteel aan branden en revoltes woedt. Dat het ene niks met het andere te maken heeft is even (on)waar als de stelling dat alles met alles te maken heeft. Feit blijft dat vuur even lumineuze als verwoestende krachten kan ontketenen. Zeker in een licht ontvlambare omgeving als dat van een petroleumfabriek, die voor de gelegenheid geheel was ingericht als tempel voor een ikoon dat 140 Gitanes per dag placht te roken en de ene sigaret dus aanstak met de andere. Om het vuur maar nooit te laten doven. Le hibou de la complaisance is een phoenix die er ieder jaar rond maart in slaagt fervent uit zijn as te herrijzen.

Serge van Duijnhoven, Brussel, Rue Ransfort, 16 maart 2011